Historia i patron

Historia szkoły

Początki sięgają roku 1914, kiedy to w Gminie Gościeradów istniały 4 jednoklasowe szkoły: w Gościeradowie, Księżomierzu, Liśnkiu Dużym i Szczecynie. Wówczas nauka odbywała się w domach prywatnych. Szczegółową dokumentację szkoła posiada od roku 1922/ 23. Istnieją bowiem z tego roku doskonale zachowane arkusze ocen. Kierownikiem szkoły była pani Janina Wierzchowska, najstarsza nauczycielka w trzypokoleniowej rodzinie nauczycielskiej.

Patron szkoły

Janina Wierzchowska
- romantyczna pozytywistka-
patronuje szkole w Liśniku Dużym

Postać pani Janiny Wierzchowskiej wrosła na stałe w historię liśnickiego społeczeństwa. Szczególnie oddana pracy nauczycielskiej i społecznej przeżywała wraz z mieszkańcami Liśnika Dużego chwile smutku i radości. Wieś tę ukochała całym sercem i jej to serce oddała. Lubiana i szanowana stanowiła niezaprzeczalny autorytet życia rodzinnego i społecznego zarówno wsi, jak i okolic. Dzisiaj uznajemy Ją za ważną i znaczącą postać historyczną naszej małej ojczyzny – Liśnika Dużego. Czyniąc Panią Janinę Wierzchowską patronem szkoły, wyrażamy wdzięczność i oddajemy hołd heroicznej pracy na rzecz rozwoju oświaty i kultury wsi Liśnik Duży.


Nie oszczędzał los tej wrażliwej, ale jakże wytrwałej, bogatej w cechy emancypantek kobiety; do takiego stwierdzenia upoważnia zachowany z 1924 r. rękopis życiorysu pani Janiny Wierzchowskiej.


„Urodziłam się w Warszawie, gdzie pozostałam do czasu skończenia nauk. Po ukończeniu pensji i zdaniu egzaminu na nauczycielkę domową (1898 r.), nie mając rodziców ani żadnego utrzymania, objęłam posadę na Podolu, gdzie pracowałam przez pięć lat i przygotowywałam dwie dziewczynki do klasztoru Sióstr Niepokalanek w Nowym Sączu, jedną do trzeciej, drugą do czwartej klasy. Po wstąpieniu do szkół moich uczennic, we wrześniu 1907 roku, przyjechałam do cioci swej, gdzie w krótkim czasie wyszłam za mąż. Ponieważ okazało się, że utrzymanie jakie mój mąż posiada jest niewystarczające, więc postanowiłam w dalszym ciągu pracować na niwie nauczycielskiej i postarać się o szkołę ludową. Ale tutaj spotkała mnie trudność: chcąc otrzymać posadę nauczycielki szkół ludowych należało posiadać ukończone seminarium lub zdawać rządowy egzamin celem otrzymania patentu na nauczycielkę ludową. Wobec tego udałam się do rodziny zamieszkałej w Piotrkowie i tam, przebywając przez pewien czas, po odpowiednim przygotowaniu, w 1908 r. zdałam wyżej wspomniany egzamin i dostałam na to ów patent, który złożyłam w byłej Chełmskiej Dyrekcji Naukowej. W tymże 1908 r. otrzymałam szkołę w Przytocznie Ziemi Siedleckiej i w 1914 r. udałam się na sześciotygodniowy kurs metodyczno– pedagogiczny, który skończywszy z dobrym postępem, powróciłam na zajmowaną posadę, gdzie 29 czerwca 1915 r. całe moje mienie doszczętnie zostało spalone przez uciekających Moskali, skutkiem czego razem z dwojgiem moich dzieci, mężem i chorą ciotką zostałam od początku wojny do listopada, bez środków utrzymania i dachu nad głową. Dopiero 3 listopada 1915 r. objęłam posadę nauczycielki w Liśniku Dużym, gdzie, pracując do obecnej chwili, od trzech lat pozostałam kierowniczką 2 – klasowej szkoły w wyżej wymienionej miejscowości.”

Liśnik Duży, 12 XII 1924 r.

 


Nowe zasady dotyczące cookies W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.
[zamknij]